İletişim ve Halkla İlişkiler Konuşmakla mı Yoksa Dinlemekle mi Başlar?

    Halkla ilişkilerin odaklandığı temel nokta iletişimdir. Bu nedenle iletişimle doğan, iletişimle gelişen ve dönüşen bir alandır. Dolayısıyla da halkla ilişkiler uzmanlarının aynı zamanda iyi birer iletişimci olmaları gerektiği söylenir. Peki iletişimci dediğimiz zaman gözümüzde nasıl biri canlanıyor? Bu gözümüzde canlanan "iletişimci imgesi" aynı zamanda bizim (kısmen kişisel olarak da), iletişim tanımımızı ve yaklaşımımızı ortaya çıkarıyor. 

    İletişimci denildiğinde çoğunlukla gözümüzde sürekli konuşan, telefon görüşmeleri veya yüz yüze görüşmeler yapan, bilgi aktaran, günün her saati etkin, ayakta yahut koşturan bir insan canlanır. Halkla ilişkiler öğrencilerinin büyük kısmından da,  ilk sınıfta "Neden bu mesleği seçtiniz?" sorusunun yanıtı olarak  "Çünkü iletişim kurmayı ve konuşmayı seviyorum" cevabı gelir. Oysa iletişim de halkla ilişkiler de bütün bunlardan ve gözümüzde canlanan imgesel alandan çok daha fazlasıdır. Fakat gözden kaçırdığımız önemli bir nokta vardır. 

    Nedir bu gözden kaçırılan nokta? 

    İletişim de halkla ilişkiler de aslında dinlemekle başlar. Çünkü iki alanın birbiriyle bağlantılandığı kesişmede "hedef kitleye (ya da alıcıya) bilgi/mesaj aktarmak" söz konusudur. Hedef kitleyi ise dinlemeden ona/onlara hangi bilgiyi ya da hangi mesajı aktaracağımızı bilemeyiz. Konuşmak için dinlemek gerekir. Dolayısıyla iletişim kurabilmek için dinlemek gerekir. O halde belki de yukarıda bahsedilen sorunun cevabı şu şekilde de yanıtlanabilir : "Çünkü insanları dinlemeyi ve anlamayı seviyorum". Anlatmak için önce anlamak gerekir. Bu, hem halkla ilişkilerin ve hem de iletişimin temel bağlantı noktasıdır. 

    Kendini, kurumu, bir kampanyayı devamlı surette anlatmak/ifade etmek bazen her şey demek değildir. Hatta bunların devamlı anlatıldığı ve mesajın sürekli tekrarlandığı yerde mesaj güvenilirliğini yitirir ve "anlam" havada kalır. Hedef kitleler/ya da alıcı samimiyet duygusunu yitirebilir. Bu nedenle halkla ilişkiler ve iletişim bazen durmak, hiç bir şey yapmamak  ve hatta susarak sadece dinlemektir. 

    Kimi zaman toplumsal gündem o denli yüklü olur ki, kurumsal olarak hedef kitleye iyi bir cevap veya olan bitene sağlıklı bir kurumsal tepki vermek adına bir süre sadece "bu toplumsal yoğunluğu/gündemi/sıcaklığı" dinlemeniz gerekir. Bu "toplumun nabzını tutmak" gibi klişe bir şey değildir. Bundan çok daha fazlasıdır. "Havayı koklayıp stratejik ve samimiyetten uzak kurumsal tepkiler veya cevaplar vermek" demek de değildir. Aksine samimi, içten bir ileti için sadece toplumu, halkı, insanları tüm içtenliğinizle ve anlama çabanızla dinlemek demektir...

    Dr. Öğr. Üyesi Hatice Burcu Önder Memiş